Γενικά

Τα αέρια βρίσκονται παντού στην καθημερινότητά μας. Το φυσικό αέριο και το υγραέριο (LPG) χρησιμοποιούνται για μαγείρεμα, θέρμανση, ζεστό νερό αλλά και σαν καύσιμο κίνησης. Διάφορα άλλα αέρια (π.χ μεθάνιο, νιτρικό οξύ, αμμωνία) χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία άλλα και σε τοπικές επιχειρήσεις. Η χρήση αυτών των αερίων δημιουργεί την ανάγκη ανίχνευσης των πιθανών διαρροών, που μπορούν να προκληθούν είτε από το σύστημα διανομής είτε ακόμα και από τις ίδιες τις συσκευές αερίου.

Βασική προϋπόθεση για την ανίχνευση της πιθανής διαρροής είναι να γνωρίζουμε ακριβώς το είδος του
αερίου που χρησιμοποιούμε αλλά και την συγκέντρωσή του, έτσι ώστε να διαλέξουμε τον κατάλληλο ανιχνευτή. Φυσικά, σημαντικό ρόλο στη σωστή λειτουργία του ανιχνευτή παίζει και η επιλογή της σωστής θέσης εγκατάστασης και η κατάλληλη συντήρηση του συστήματος ανίχνευσης αερίων.

 

Κατηγορίες αερίων

Οι σημαντικότερες κατηγορίες αερίων που αφορούν στην ανίχνευση και κατά κανόνα είναι επικίνδυνα όταν διαρρεύσουν στο χώρο, είναι τρεις (3):

• Εκρηκτικά – Εύφλεκτα
• Τοξικά (πχ. μονοξείδιο του άνθρακα, αμμωνία)
• Το Οξυγόνο (η έλλειψη ή το πλεόνασμά του)

Τα Εκρηκτικά αέρια είναι επικίνδυνα γιατί από ένα βαθμό συγκέντρωσης και πάνω μπορούν να προκαλέσουν ανάφλεξη ή έκρηξη.

Τα Τοξικά αέρια, είναι ζημιογόνα για τον άνθρωπο και άλλους ζωντανούς οργανισμούς και συνεπώς πρέπει να ανιχνεύονται άμεσα προτού προκαλέσουν βλάβες στον οργανισμό.

Ένα αέριο μπορεί να είναι και Εκρηκτικό και Τοξικό και η διαφορά μεταξύ των δύο κατηγοριών βρίσκεται στη φύση του αερίου. Τα τοξικά αέρια όμως πρέπει να ανιχνευτούν πολύ νωρίτερα και σε πολύ χαμηλότερα ποσοστό συγκέντρωσης από ότι τα εκρηκτικά.

Η φυσιολογική περιεκτικότητα του οξυγόνου στον αέρα, είναι 20,9 % του συνολικού όγκου. Αυτό το ποσοστό μπορεί να μειωθεί λόγω της συμμετοχής του σε διαβρωτικές διεργασίες και άλλες παρεμφερείς αντιδράσεις είτε γιατί διαλύεται με άλλα αέρια. Σε φυσιολογικές συνθήκες, ο άνθρωπος δεν έχει πρόβλημα αναπνοής όταν το ποσοστό του οξυγόνου βρίσκεται στο ελάχιστο σε 19,5%, σε περίπτωση όμως που είναι κάτω από 18-19 %, τότε πρέπει να ελέγχεται. Η έλλειψη οξυγόνου είναι μια από τις κύριες αιτίες των αιφνίδιων θανάτων.

Εκτός από την έλλειψη του οξυγόνου, επικίνδυνο είναι και το πλεόνασμά του, το οποίο σε μεγάλες συγκεντρώσεις (άνω του 24%) γίνεται τοξικό και οξύνει δραματικά την ευφλεκτότητα των υλικών.
Αυτό μπορεί να συμβεί σε κλειστό χώρο όπου γίνονται συγκολλήσεις με καλάι και εξαιτίας μιας μικρής διαρροής οξυγόνου μπορεί να προκληθεί έκρηξη.